Klub Przyrodników
You are here: HOME arrow Nowości
alkfens.kp.org.pl
alkfens.kp.org.pl
www.murawy-life.kp.org.pl
Rezerwaty przyrody - czas na comeback!
Minikonkurs na miniprojekty
 
Polska Kartoteka Przyrodnicza
20-lecie LIFE
NFOŚiGW
CEEweb
OCEAN2012
Dzikie Życie
Forum Przyroda
Nowości
WARSZTATY SZCZEPIENIA DRZEWEK OWOCOWYCH
There are no translations available

Szczepienie to stara metoda rozmnażania, dzięki której zachowuje się wszystkie pożądane cechy odmiany rozmnażanej. Dlaczego warto nauczyć się samodzielnie szczepić?
Na świecie od stuleci uprawianych było wiele odmian, np. w przypadku jabłoni znanych jest około 10 tys. odmian. Niektóre z nich są niezwykle rzadkie i występują tylko lokalnie. Przemiany gospodarcze ostatnich dziesięcioleci, a także zmieniające się gusta konsumentów, sposoby produkcji i dystrybucji żywności spowodowały niestety, że obecnie na rynku ogólnie dostępnych jest zaledwie kilkanaście odmian jabłek niewiele różniących się między sobą wyglądem i smakiem, za to dobrze znoszących przechowywanie i transport. Od kilkudziesięciu lat obserwujemy w Polsce i na świecie utratę różnorodności genetycznej uprawianych odmian. Przeprowadzone w USA badania wykazały, że spośród odmian jabłoni uprawianych tam w XIX wieku do naszych czasów wyginęło 86%. Także w szkółkach i sklepach dostępnych jest stosunkowo niewiele odmian sadzonek (nasza szkółka drzew owocowych w Owczarach jest jedną z nielicznych rozmnażających każdego roku kilkadziesiąt różnych starych odmian). W Polsce są oczywiście jeszcze stare przydomowe sady, przydrożne aleje i pojedyncze drzewa albo skupienia drzew w krajobrazie rolniczym z bardzo starymi, nawet ponad 100 letnimi drzewami rodzącymi owoce. Z tych drzew warto pobierać zrazy i przeszczepiać je na nowe podkładki, nawet jeżeli sami nie potrafimy określić odmiany.

Podczas warsztatów poznacie teorię i praktykę szczepienia, dowiecie się m.in. co to jest zraz, podkładka, i skąd je wziąć. Poznacie różne metody rozmnażania – szczepienie zimowe, szczepienie wiosenne i letnią okulizację. Dowiecie się o zaletach i wadach tych metod, dzięki czemu wybierzecie najwygodniejszy dla siebie sposób rozmnażania drzew.

Każdy uczestnik będzie mógł zabrać swoje zaszczepione drzewko lub drzewka i posadzić je we własnym sadzie. Zachęcamy także do przywiezienia zrazów ze swoich drzew – będzie je można zaszczepić podczas warsztatów.

Zapewniamy sprzęt i materiał do szczepienia. Warto zabrać ze sobą ubranie ochronne (np. fartuch), albo takie, którego nie będzie szkoda zniszczyć nożykiem do szczepienia lub pochlapać woskiem. Warsztaty będą odbywać się w ciepłym pomieszczeniu. W programie przewidziane jest krótkie wyjście do szkółki drzewek w Stacji Terenowej.

Termin warsztatów : 03.03.2018r. (sobota) w godz. 10.00-16.00 (z przerwami na kawę)

Miejsce warsztatów : Stacja Terenowa Klubu Przyrodników w Owczarach

Koszt uczestnictwa : 150,00 zł (druga i kolejne osoby z rodziny : 100,00 zł).
Cena obejmuje : materiały do szczepienia, samodzielnie zaszczepione drzewka do zabrania do domu, kawę, herbatę i drobną przekąskę.

Zgłoszenia przyjmujemy: mailem na adres This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it przyjmujemy do 15.02.2018r.

Osoby przyjeżdżające z daleka mogą skorzystać z noclegu w naszej Stacji (koszt 25,00 zł).

Kontakt, zgłoszenia i wszelkie informacje:
Stacja Terenowa Klubu Przyrodników, Owczary 17, 69-113 Górzyca
This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it , tel. (95) 759 12 20, 515 184 508.
 
XXXVI Zjazd Klubu Przyrodników - PROGRAM i KARTA ZGŁOSZENIA
There are no translations available

Program XXXVI Zjazdu KP w Owczarach (Plik PDF)

KARTA ZGŁOSZENIA UCZESTNICTWA (Plik DOC)
 
Pięć nowych parków narodowych na ponad 1 mln ha
There are no translations available

Pięć nowych parków narodowych powstało w Patagonii w Chile. Nowe parki Pumalin, Melimoyu i Patagonia były wcześniej prywatnymi terenami chronionymi, zakupionymi i zarządzanymi przez fundacje amerykańskich przedsiębiorców-filantropów: Douga Tompkinsa (zginął tragicznie w 2015 r.) i Kristine McDivitt-Tompkins. Kolejne dwa nowe parki powstały w wyniku przekwalifikowania i powiększenia dwóch dużych rezerwatów (Rezerwat Narodowy Alacalufes i Narodowy Rezerwat Cerro Castillo). Powiększone zostaną także trzy istniejące parki: Hornopirén, Corcovado i Isla Magdalena. Powierzchnia chilijskich parków narodowych wzrasta o 1,3 mln ha. Dotąd w lądowej części Chile było 36 parków narodowych o łącznej powierzchni 9,1 mln ha, co stanowiło ok. 12% powierzchni kraju:

Więcej:
www.conaf.cl
www.theguardian.com/environment/2018/jan/29/chile-creates-five-national-parks-in-patagonia

To powiększenie sieci parków narodowych jest wynikiem umowy między rządem Chile a prywatnymi fundacjami rodziny Tompkinsów, które kupiły łącznie 407 tys. ha gruntów i podarowały ją Chile z przeznaczeniem na parki narodowe. Rząd włączył dodatkowo do parków 950 tys. ha gruntów państwowych. Akt utworzenia parków, wieńczący ponad 20-letnią pracę fundacji Tompkinsów, podpisała odchodząca socjalistyczna prezydent Chile Michelle Bachelet, ale jej następca - popierany przez prawicę zwycięzca wyborów prezydenckich Sebastian Piñera - także jest znany jako zwolennik tego modelu ochrony przyrody: w 2004 r., zainspirowany przykładem Tompkinsów, kupił 118 tys. ha na wyspie Chiloé i przeznaczył je na ochronę przyrody jako prywatny park Tantauco.
 
XXXVI Zjazd Klubu Przyrodników, Owczary 23-25.02.2018
There are no translations available

Szanowni Państwo,

zapraszamy wszystkich członków i sympatyków Klubu na XXXVI Zjazd, który odbędzie się w ostatni weekend lutego (23-25.02.2018r.) tradycyjnie w Owczarach. Informacja szczegółowa wraz z programem rozesłana zostanie z Bockiem oraz podana w przyszłym tygodniu na stronie internetowej Klubu.
 
Nowy numer Boćka 4/2017
There are no translations available

Bociek nr 132 (4/2017) - plik PDF

Bociek nr 132 (4/2017)

W numerze m. in.:

Gadżety w służbie ochrony przyrody - str. 1-7
Nie widać, więc nie ma? – str. 8-11
Dolina Baryczy – w królestwie bobra i wydry – str. 12-17
Rezerwaty przyrody utworzone w roku 2017 – str. 18-21
Krótkie podsumowanie działań z zakresu czynnej ochrony na torfowiskach alkalicznych południowej Polski – str. 22-25
Sudecka Stacja Terenowa w Uniemyślu - coraz bliżej otwarcia – str. 26-29
Przyroda na szali – str. 30-34
XXXVI Konkurs Przyrodniczy dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjów – str. 35
Sesja: Społeczne uwarunkowania ochrony przyrody – str. 36-37
Warsztat szczepienia drzewek owocowych – str. 38-39
NOWE KSIĄŻKI – str. 40

Wcześniejsze numery do pobrania w dziale Bociek OnLine
 
W polskich lasach (znów) będą dropie
There are no translations available

Zarządzeniem nr 51 z dnia 21 grudnia 2017 Dyrektor Generalny Lasów Państwowych nałożył na Dyrekcję oraz wymienione w zarządzeniu podległe jej jednostki obowiązek realizacji w okresie od 1 styczna 2018 do 31 grudnia 2026 wspólnego przedsięwzięcia jednostek organizacyjnych LP (przy współdziałaniu z Parkiem Narodowym Ujście Warty, a także przy korzystaniu z usług Uniwersytetu Zielonogórskiego, jednego z wielkomiejskich ogrodów zoologicznych oraz wybranej organizacji pozarządowej) projektu rozwojowego pn. “Reintrodukcja dropia zwyczajnego Otis tarda na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej”.

Jak głosi wstęp do zarządzenia, wydano je w oparciu o obowiązującą Ustawę o Lasach oraz Statut Lasów Państwowych, a konkretnie nałożony na Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych obowiązek inicjowania, organizowania oraz koordynowania przedsięwzięć na rzecz rozwoju leśnictwa (art. 33 ust. 3 pkt 3) jak również inicjowania, popierania i finansowania badań w zakresie leśnictwa a także nadzoru nad wykorzystaniem wyników tych badań (art. 33 ust. 3 pkt 6).

Pełny tekst zarządzenia znaleźć można tutaj: Zarzadzenie nr 51 DGLP z dnia 21 grudnia 2017 r.

A jak wygląda drop i jego biotop tutaj: pl.wikipedia.org/wiki/Drop_zwyczajny
 
Trzy nowe obszary Ramsar w Polsce
There are no translations available

Do Spisu Obszarów Wodno-Błotnych o Znaczeniu Międzynarodowym (tzw. Spis Ramsar), prowadzonego na podstawie Konwencji o Obszarach Wodno-Błotnych (tzw. Konwencja Ramsar), na wniosek Polski dodano 10 stycznia 2018 r. trzy obszary: Torfowiska Doliny Izery, Stawy Przemkowskie, Ujście Wisły:
www.ramsar.org/news/poland-adds-three-new-sites-to-the-ramsar-list

Ujęcie w spisie nie przekłada się bezpośrednio na wymogi ochrony, ale oznacza międzynarodowy prestiż tych obiektów, międzynarodowe zobowiązanie do skutecznej ochrony, obowiązek raportowania i – w razie zagrożeń lub problemów – zainteresowanie i wsparcie międzynarodowych organów Konwencji. Obszar może być wpisany, jeśli spełnia co najmniej jedno z kryteriów przyjętych w ramach Konwencji.

Jako obszar Ramsar „Torfowiska Doliny Izery” (Obszar Nr 2319) desygnowano rezerwat przyrody (529,4 ha) o tej samej nazwie, obejmujący górskie torfowisko przejściowe i wysokie w dolinie Izery w Górach Izerskich, na granicy z Czechami. Niestety, nie zdecydowano się na włączenie do spisu całego kompleksu różnych torfowisk górskich w rozmaitych położeniach topograficznych (także zboczowych, grzbietowych itp.) w Górach Izerskich, tworzących jeden z ciekawszych takich kompleksów w Europie i chronionych w siedliskowym obszarze Natura 2000 Torfowiska Gór Izerskich.

Obszar Ramsar „Stawy Przemkowskie” (Obszar Nr 2320) jest tożsamy z ptasim obszarem Natura 2000 (4605 ha, w tym rezerwat przyrody o powierzchni 1077 ha) o tej samej nazwie, położony na granicy w i obejmuje kompleks 35 stawów oraz przylegle szuwary i łąki – ważny dla ptaków wodno-błotnych.

Obszar Ramsar „Ujście Wisły” (Obszar Nr 2321) jest tożsamy z ptasim obszarem Natura 2000 o tej samej nazwie (1748 ha, nakłada się także z siedliskowym obszarem Natura 2000 Ostoja w Ujściu Wisły o nieco innych jednak granicach, zawiera rezerwaty przyrody Mewia Łacha i Ptasi Raj). Chroni unikatowe siedliska rozlewisk i piaszczystych lach w dwóch ujściach Wisły, ważne dla ptaków (m. in. lęgowiska rybitw), stanowiące także miejsce stałego bytowania fok szarych i okazjonalnego rozrodu foki pospolitej.

Obecnie w Polsce jest 16 obszarów Ramsar (dla porównania – w Albanii 4, w Andorze 3, w Austrii 23, w Estonii 17, w Niemczech 34, w Holandii 54, w Hiszpanii 74). Status ten mają (w kolejności zgłaszania):
  1. Jezioro Łuknajno
  2. Jezioro Karaś
  3. Ujście Warty
  4. Jezioro Siedmiu Wysp (Oświn)
  5. Jezioro Świdwie
  6. Biebrzański Park Narodowy
  7. Słowiński Park Narodowy
  8. Stawy Milickie
  9. Torfowiska Subalpejskie Karkonoszy
  10. Narwiański Park Narodowy
  11. Jezioro Druzno
  12. Poleski Park Narodowy
  13. Wigierski Park Narodowy
  14. Torfowiska Doliny Izery
  15. Stawy Przemkowskie
  16. Ujście Wisły
Nie wyczerpuje to potrzeb. W 2009 r. na zamówienie Ministra Środowiska opracowana została „Czerwona lista obszarów wodno-błotnych w Polsce”, będąca próbą zastosowania aktualnych kryteriów Ramsar do mokradeł Polski, wskazująca 43 obiekty, które spełniają kryteria ich wpisania na listę. W 2011 r. Klub Przyrodników wnioskował o pilne dodanie do spisu przynajmniej dziesięciu obiektów: Torfowisk Orawsko-Nowotarskich (całych!), Doliny Rospudy, Torfowisk Gór Izerskich (nie tylko Doliny Izery!), Systemu rzeczno-jeziornego Zlewni Drawy, Doliny Środkowej Wisły, Mokradeł Borów Dolnośląskich, Bytowskich Torfowisk Kotłowych, Zachodniopomorskich Torfowisk Bałtyckich, Doliny Dolnej Odry i Zalewu Szczecińskiego, Kompleksu Jeziora Mamry.
 
Sesja 6-8 kwietnia 2018 - Społeczne uwarunkowania ochrony przyrody
There are no translations available

Szanowni Państwo, jak co roku o tej porze zapraszamy Państwa do udziału w tradycyjnej wiosennej sesji Klubu. W tym roku, wsłuchując się w głosy uczestników poprzednich spotkań, a także zrywając z rutyną, organizujemy ją w centrum Polski, a ściślej w centrum Łodzi. Sesja odbędzie się w dniach 6-8 kwietnia 2018 (piątek – niedziela), a tematem spotkania będą:

Społeczne uwarunkowania ochrony przyrody


Myśląc o ochronie przyrody skupiamy się zwykle na jej biologicznych podstawach – funkcjonowaniu populacji i ekosystemów, zależnościach między gatunkami, przyczynach wymierania jednych populacji i ekspansji innych. Wiemy dość dobrze jak odtworzyć murawę kserotermiczną, przywrócić warunki wodne na torfowisku, użytkować łąkę trzęślicową, czego trzeba ksylobiontom, poczwarówkom, łososiom i niedźwiedziom. Bardzo rzadko natomiast zastanawiamy się nad drugim, nie mniej ważnym aspektem ochrony przyrody – jej uwarunkowaniami społecznymi. Tymczasem coraz częściej właśnie brak społecznej akceptacji dla działań ochronnych, wzrost konsumpcyjnych i roszczeniowych postaw, niska świadomość decydentów i zarządców terenu, a także ogółu społeczeństwa, decydują o porażkach i klęskach podejmowanych działań ochronnych. Wydaje się, że ten właśnie aspekt ochrony przyrody zaniedbaliśmy i nadal zaniedbujemy, a od niego zależy czy w bliższej i dalszej przyszłości uda się skutecznie przyrodę chronić. Dlatego tegoroczną wiosenną sesję Klubu Przyrodników poświęcamy społecznym uwarunkowaniom ochrony przyrody. Zapraszamy do prezentacji wyników badań, materiałów, ale także praktycznych doświadczeń, refleksji i przemyśleń obejmujących między innymi poniższe zagadnienia:

  • W jakiej przestrzeni społecznej funkcjonują parki narodowe? W jakim stopniu jej ulegają, jakie są przykłady osłabiania ochrony pod wpływem tej presji? W jakim stopniu wzrost antropopresji powoduje osłabienie funkcji ochronnych? Czy da się skutecznie przeciwstawiać presji społeczności lokalnych inwestorów i interesariuszy na tereny chronione? Jeśli tak to jak to robić?

  • Czy możliwa jest skuteczna ochrona przyrody w parku krajobrazowym? Jak godzić ze sobą rosnące aspiracje samorządów i społeczności lokalnych, kiedy się to udaje, a kiedy nie?

  • Jaka będzie rola parków narodowych, rezerwatów i parków krajobrazowych w społeczeństwach przyszłości? Czy obecny system ochrony przyrody jest w stanie przeciwstawić się rosnącej presji konsumpcjonizmu? Jak planować ochronę przyrody pod presją społeczności lokalnych i grup interesów?

  • Jaka jest skuteczność ochrony w sieci Natura 2000? Czy społeczne uwarunkowania ochrony odgrywają znacząca rolę w planowaniu i realizacji ochrony?

  • Dlaczego tak rzadko próbujemy chronić przyrodę na gruntach prywatnych? Kiedy się to udaje, a kiedy nie? Czym kierują się właściciele cennych przyrodniczo gruntów? Jak z nimi rozmawiać? Czy potrzebna jest prywatyzacja czy reprywatyzacja przyrody?

  • Jakie grupy interesu mają największy wpływ na stan przyrody i jej ochronę? Jak na ochronę przyrody wpływają obecne przemiany społeczne i ekonomiczne? Czy zagrożone elementy przyrody mają szansę przetrwać jako dobro wspólne?

  • Co wiemy o uwarunkowaniach społecznych i oddziaływaniach na stan ochrony przyrody jej administratorów – leśników, pracowników parków narodowych, administracji różnych szczebli, samorządów?

  • Czy psychologia i socjologia mają zastosowania w ochronie przyrody? Czy ktoś bada relacje między człowiekiem a przyrodą, stosunek człowieka do przyrody i jego zmiany? Czy społeczeństwu o ochronie przyrody należy zawsze mówić prawdę, nawet z góry wiedząc, że przegramy z populistami?

  • Jakie są społeczne uwarunkowania ochrony gatunków konkurującym z człowiekiem, potencjalnie groźnych, nie lubianych? Jakie są społeczne uwarunkowania zachowania negatywnie postrzeganych społecznie elementów ekosystemów (np. martwe drewno w lesie, w ciekach)?

  • Jak godzić ochronę przyrody z potrzebami turystyki i rekreacji? Co oznacza hasło „turystyka przyjazna przyrodzie”? Czy można określić „pojemność turystyczną” obszarów chronionych?

  • Czy mamy kryzys działalności społecznej w ochronie przyrody? Czy organizacje pozarządowe, wolontariusze, akcje społeczne, to przeżytek czy przyszłość ochrony przyrody? Czy można wskazać przedsięwzięcia, organizacje, ruchy społeczne, które działają sprawnie – z czego to wynika?

  • Jaka jest rola mediów jako narzędzia propagowania ochrony przyrody? Czy opiniotwórcza rola mediów społecznościowych, prasy, ma wpływ na ochronę przyrody?

  • Jakie są społeczne uwarunkowania realizacji konkretnych projektów lub działań ochroniarskich – doświadczenia i refleksje współpracy ze społeczeństwem, z administracją, z grupami interesu? Na ile trwały sukces projektu jest zależny od społecznych uwarunkowań jego realizacji?

Zdajemy sobie sprawę, że niewiele jest gotowych odpowiedzi na te i podobne pytania. Świadczy to jednak o tym, że za rzadko je zadajemy. Tym bardziej zachęcamy do czynnego udziału w spotkaniu i przygotowania choćby krótkiej prezentacji. Jak co roku przewidujemy trzy formy – referaty (20 minut), komunikaty (10 minut) i postery. W programie będzie także czas na dyskusję. Na zgłoszenia zawierające formę prezentacji, nazwiska i imiona autorów, tytuł oraz 3-4 zdaniowy abstrakt, czekamy do 20 lutego. Proszę je przesyłać na adres: This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it . W końcu lutego roześlemy program i szczegółowe zasady uczestnictwa. Orientacyjny koszt udziału w sesji, w zależności od wybranej opcji, wyniesie od ok. 100 do ok. 700 zł.

Andrzej Jermaczek, Paweł Pawlaczyk
 
<< Start < Prev 1 2 Next > End >>

Results 1 - 18 of 20
Copyright (C) 2005 - 2014 by Klub Przyrodników.
Administrator: lukasz.kwasny@kp.org.pl;
Powered by Joomla! Open Source
EnglishDeutschPolish
DANE KONTAKTOWE
  
  KLUB PRZYRODNIKÓW
  ul. 1 maja 22
  66-200 Świebodzin

  tel./fax: +48 683828236
  e-mail: kp@kp.org.pl

SKLEP KP
  
  tel./fax: +48 957591220
  e-mail:
  owczary@kp.org.pl

WHAT'S NEW IN SHOP
Jermaczek / Maciantowicz - Rezerwaty przyrody w woj. lubuskim
Jermaczek / Maciantowicz - Rezerwaty przyrody w woj. lubuskim

Przegląd Przyrodniczy (2017) tom XXVIII, zeszyt 3
Przegląd Przyrodniczy (2017) tom XXVIII, zeszyt 3

RECOMMENDED
Haeupler H., Muer Th. - Bildatlas des Farn- und Blütenpflanzen
Haeupler H., Muer Th. - Bildatlas des Farn- und Blütenpflanzen

Ptaki. Przewodnik Collinsa
Ptaki. Przewodnik Collinsa

Matuszkiewicz W. - Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roś.
Matuszkiewicz W. - Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roś.

NEWSLETTER
  
  Chcesz otrzymywać
  e-mailem Wiadomości
  Klubu Przyrodników -
  informacje o
  organizowanych
  imprezach, nowościach
  wydawniczych, ważnych
  sprawach polskiej
  ochrony przyrody -
  
  ZAPISZ SIĘ NA NASZ
  NEWSLETTER !!!